Daphne du Maurier

Ben her insanın hayatının bir iskambil destesi gibi olduğunu, tanıştığımız ve kimi zaman sevdiğimiz insanların bizlerle aynı desteye karıştığını düşünürüm. Kaderin elindeki seride kendimizi onlarla yan yana buluruz. Oyun devam eder, bizler atılır ve başka ellere geçeriz.

İyi peygamberler de taşa tutulmuştur, büyücüler de. Bu çağda küfür sayılan şey, sonrakinde kutsal kelama dönüşür ve bugünün sapkın inancı, yarının amentüsü oluverir.

Nat, parçalanan ahşabın gıcırtısını dinlerken, şimdi onları kusursuz birer makine gibi insanlığı yok etmeye sevk eden bu dürtünün kaynağı olan, delici gagalar ve keskin bakışlı gözlerin ardındaki o minik beyinlerin kim bilir kaç milyon yıllık bir belleği barındırdığını düşündü.

Bu kayalıklardaki sessizlik, bir başka çağa ait bir sessizlikti; hiç yaşanmamışcasına silinip giden, insanın var olmadığı ama putperest adımların tepelere tırmandığı çağa.