Abduk

“Handan, Abduk’un yanına oturup elini tuttu. Onun gözünden bakmaya, hissetmeye çalıştı. Aile üyeleri de yan yana oturup neredeyse nefes bile almadan, güneş ışıkları tamamen tepelerin ardından kaybolana kadar baktılar. Çam ağaçlarının kokusu, ılık esen rüzgâr Abdullah’a veda için hazırlanmış gibiydi. Belki de her zaman bu kadar güzeldi. Ama son kez bakıyormuş gibi bakmayınca güzelliği ziyan olup gi...