Abidik Cilt 1

Çaresizlik… İnsanın kendini bağlaması kadar güç ve yıpratıcı daha ne olabilir ki… Durgun, sessiz, çarşaf gibi sakin bir denize benzerken yüzü, bir ırmak gibi alttan alttan yüksek debilerle akıp gidiyordu özü… Belliydi… Kalp ritmini bozmuş, dil tadını kaybetmiş, el ayarından uzaklaşmış, rota şaşmış…. “Hey dostum, ne bu?” dedim, “Yokluk” dedi… “Nasıl yani?” dedim, “çokluk” dedi… Kafam karıştı, şaşır...