Alkadu

Alkadu’nun benliğinde sakladığı bir düş vardı. Bu düşte, dalları gökleri, kökleri toprağın diplerini sarmalıyordu. Ait olduğu yerde olmadığını anlayınca topladı köklerini. Acısa da canı, dalları, yaprakları, düştü yollara; “Burası,” diyeceği yeri bulmaya..