Buz Çölü

BUZ ÇÖLÜ Hayatın demir aldığı bir buz denizine Buzlar kırılırken yetiştim O da beni bekliyormuş meğer Selamlaştık Cebimden bir kucak kardelen çıkardım Onun kardelenleri ölmüş Üzüldüm Hayatın olmadığı yerde yaşanır mı? Diye sordum Ben varım ya dedi. Utandım Güverteden el salladım, ayrılırken Kardelenler titredi elinde Vedalaştık O hayata yürüdü, ben ölüme.