Celladıma Dipnot

Ayrılıkla başlayan bir satırın sonunu sadece yalnızlık noktalar. Ve en sessiz çığlıklar gülen yaralardan sızar.   Toydum o zamanlar. Bilmiyordum.   Meğer aşk, ayrılığın hazırlık sınıfıymış. Kalbimdeki salıncağa yıldırımlar düşmez sanıyordum.   Yanıldım. Ama kabullendim. Eskisi gibi acımıyor artık içim. Neden biliyor musun?   Çünkü; bir zamanlar ev sahibi olduğun yüreğimin şimdi kiracısı bile değil...