Dedem ve Ben

Karşısında gölün, Dedemin evi. Yaz olunca, Soluğu alırım dedemin yanında. -Hav! Hav! Hav! Bu Venüs’ün sesi. Çoban köpeğimiz kendisi. Biraz yaramaz. -Hav! Hav! Hav! Venüs havlayınca, Ördekler bir o yana bir bu yana kaçıştılar. -Miyav! Miyav! Miyav! Bu da Kartopu’nun sesi, Bir gözü yeşil, bir gözü mavi. Evet, bildiniz! O, bir Van kedisi. Tavuklarımız ve civcivlerimiz de var. Ne mi yapıyorum bütün ya...