Dil Ayazı

sus gün geçti akşam oldu dilde kafes gibiyim aynı dilin nefeslerinde   sevgili topraktan dön sudan da ben göklerin şarkıcısı değilim dur   yüzüne sordum sus ve dur demeleri insaf et ben’i dilimizden ayır   göze sordum o’ndan bir lokma alırsam aklım dilimi doyurur mu   dedim   sus dedi sus bana   korkun varsa konuşma diline