Durma Kaç

Bir yanında gürgen sesi gürzü neşter öfkenin bir yanında hüzün tüten yanışıyla gönül ateşi Bugün dünden beter! diyen Kara güne yeter! diyen gürültüsü gürleştikçe gürbüzleşen bir hınçla hünkârın hükmüne bin küfür kükreyip gelir Aşklarımı açmamış tomurcuğun yarası düşlerimi göçmen kuşların rüzgârı tutuşturmuş Uçurumlarla bıçaklanmış bile olsak ey halk bu tutku bizi kavuşturur Acılarmış... Çaresine...