Düşler De Çürür

Körü körüne bükülmedi, Şu belim, şu diz kapaklar. Önce annem gitti, Sonra bütün sokaklar… Dalını terk eden yapraklar geldi aklıma. Hüzünden sıyrılıp düşüyor belki de. Bunca düş kırıklığı fazla değil mi bir ömre? Kitabın arasında unutulmuş kuru bir çiçeğin bile sarılmaya ihtiyacı vardır bir ele. El demişken, sayfayı çevirsene! Gelmeyecek ne varsa oturup bekliyorsun. Yoruldum kendime. Gidiyormuş gib...