Erzengiz

“Neyi söylemekten utandığımı hâlâ çözemedim. Bazen var olmanın kendisi utanç veriyordu bana; yaratılmışlığın ağırlığı altında eziliyordum. Hafızayla ezber arasında çürüyen bir gölge gibiydim, düşüncelerimde bir tedirginlik, rüyalarımda bir sis, mistik yanım bir yarım yol. Canlı olmaya zorlanmakla, canlı kalmaya çabalamak arasındaki o ince ipte sallanıyordum. Bu hayatı birkaç kelimeye sığdırmak mah...