Feri Veda

Kareç, Bingöl Dağları'nın rüzgârıydı. Rüzgârın, topraktaki kar tozlarını süpürüp topladığı yerdi. Kareç’te gökyüzü el kadardı, bir fersah kadar yakındı toprağa. Orada ufka kapılmazdı gözler, kapalı ve karanlık bir kuyunun dibine bakardı hep insanlar. Yıldızlar, gecelerde değil, gündüzlerde parlardı Kareç’te. Eğri büğrü, kurumuş üzüm salkımı gibi çorak yollar, yolların içinden geçtiği derin uçuruml...