Girgina

(...) "beni bağışla seni ben sandım köpüklü akışmayız daha ilk bakışmadan elle yazdığım kırmızı kınnapla düğümlü bu defterin sayfaları yarıyı geçti bak ilk sayfasında doğduğum ev memleketten kuru bir papatya temel taşımız aynı dağdan aynı ağaçtan kirişimiz denizin dibinden gelen ömür taşımı sana verdim avuç içi kadar kundaklanmış bebeğe benzer artık adımızı saklayan o beş harf, iki hece sustu teme...