Göçtü Kervan

Yürüyorduk... Bir yol vardı, yürünecek... Kolay olanıydı şimdiye kadar geride bıraktığımız mesafe. Yanımdaki adamı görmedim dururken. ’Yürüyeceğiniz...’ diyordu. Ben bunu ayaklarımız kırılsa da yürüyeceğiz diye algılayordum. Kemiklerimiz sızlayıncaya, etimiz sarkana, yüreğimiz yeter diyene kadar değil, yol aldıkça yürüyecektik... Kaç zamadır yürüdük böyle? ’Zaman durup bizi seyreder bilmez misin? ...