Gökada

Beyazın kucağında beyaz bir lekeyim Kaderin yanlışlıkla döktüğü su Apartmanlara hapsolmuş ışık Arabalar, deniz motorları, dikeni batan pamuk Uzayın sonunu geçiyorum Ve beyaz, hep beyaz, hep aşk Sıfıra sabitlenmiş huzur Ne azım ne çoğum Ne ihtiras ne buhran Ne yüzüm var ne elim Ben artık yoğum