Gökçekimi

kanatlarım yandı değince hiçliğe karıncalarda şenlik var kuşlarda yas gözlerimden sağanaklar boşaldı birden döküldü üstüne günahlarımın köpük köpük yıkadı ne varsa kir pas çekmezken bedenimi kötürüm ayaklarım uçurdu beni hiçlikte yanmış kanatlarım can havliyle mi canan kavliyle mi bilinmez kuş gibi hafif miydim ben böyle hayret neydi o zaman beni çeken ağaç kökleri gibi ayaklarımı yere gömen neydi...