Gönül Katresi

Ey uzun ve karanlık gecenin sahibi yüce yaradan Gönlüm nihayetsiz bir sevdayla yanar, kavrulur Muzdaribim, naçar kaldım medet umdum kapından Ya al beni, ya da ver O‘nu, ancak gönlüm durulur   Aşk’ı kullarına meşk için mi, dert için mi var ettin Aşk’ı, zevk-u safa değil, can-ı feda biliriz elbet Eşsiz bir dilberi bana yâr, sonra ağyar ettin Bugün yad ise de cennette bana yâr olur elbet