Günsarısı

İçime karmaşık bir hatırlama ağı sererek... Sürekli dünlere çekiyorsun beni. Bıraktıklarıma, vazgeçtiklerime, yarm kalanlara, başaramadıklarıma, elimin ermediklerine... Bu senin tabiatın mı, böyle mi kuşatırsın geldiğinde herkesi? Yoksa yalnız ben mi sende dünleri bulurum? Oysa bir yandan, yaşama koş, düş yollara diyorsun; mekândan, ayakbağlarından kurtul, diyor bakışların... İşte bunlar son kuşla...