Hadde

Celâl Soycan, bu kitapta yer alan şiirler için teorik bir zemin hazırlama amacıyla yazdığı giriş yazısını şu sözlerle bitirir: “Şiir, Marx’ın güçlü ifadesiyle “merhametsiz dünyanın merhameti” olan tesellilere değil, ontolojik boşluğu dilde maddîleştirmek üzere insanı kendi hakikatine taşır. Siyaset başta olmak üzere bütün edimler, bütün asli bilgi biçimleri (bilim, felsefe ve estetik) bu hakikate ...