Hazreti Fatıma

Resulü Ekrem Efendimizin bu cani cihandan göçüp gitmeleri, Medine’yi en derin bir mateme gark etmişti. Fakat Hazreti Fatıma’nın çektiği ıstırap o kadar büyük idi ki; onun hiçbir şeyle teselli bulması mümkün değildi. Hatta zevci Hazreti Ali’nin, sarf ettiği bütün gayretler boşa gitmişti; gözyaşları dinmemişti. Günlerce: “Ey rabbin rahmet davetine icabet edip giden babam! Ey ölümün davetçisi Cebra...