Hüzün Limanı

Aylardır, her günbatımı, yüreğimi hastanenin o daracık odasına bırakmanın hüzün ve ızdırabını yaşıyordum. Hayatımızın düzeni bozulmuş, mutlu günlerimiz geride kalmıştı. Omuzlarıma binen yükün altında eziliyor; bir önceki günü özlüyor, kendime sığınacak bir Hüzün Limanı arıyordum. Yalnızdım. Çaresizdim. Kendimi toplumun dışına fırlatılmış gibi hissediyordum. Bulunduğum yere nasıl geldiğimi bir Alla...