İki Kıyı

Biz kıyı evlerimizde denizin eteğine yapışmışız. Üç ev bu yanda, dört ev ötede duruyor. Erkeklerimiz balıkçı. Ağlara bakarlar durmadan. Bekleriz. Onlar rızkını, biz onları. Ne oldu da şimdi kudurdu bu? Dalgalar eline aldı bir kamçı, vurdukça sesi kulakları patlatıyor. Taş duvarlara inen öfkeli tokatların ardı arkası kesilmiyor. Güneş batınca mı oldu bilmem, karardıkça karardı yüzü. Ne tuhaf… Kıyıd...