İsra

Bazen yal­nız­lık, ses­siz bir dost gibi ya­nı­nız­da otu­rur. Bazen de bir uzak sesi, henüz gör­me­di­ği­niz bir yüzü, hiç tu­tul­ma­mış bir eli öz­ler­si­niz. “İsrâ”, işte tam bu öz­lem­le­ri, bu kı­rıl­gan­lı­ğı ve insan ru­hu­nun en derin kö­şe­le­rin­de yan­kı­la­nan ka­vuş­ma ar­zu­su­nu an­la­tı­yor. Her dize, kal­bin ince çat­lak­la­rın­dan sızan duy­gu­la­rı top­la­yıp ye­ni­den an­lam­la...