Kırıntı

Bir gelinlik ve bir kefen beyazlığında; yıpranmış aşk sözcüklerini ağladı gökyüzü. Çürüdü güneş, kurudu masumiyetin çocuk gülümsemesinde saklı olan kiraz bahçeleri. Sessizce uğurladı sevdiğini kadın. Ateşi, kalbindeki aşk mabedinden kundaklar gibi kesti; taptığı sevgilinin yalancı mavi alevlerini teninde. Can kırıklarıyla dolu bir aşk gemisinde ve buğday elli bir failin gölgesinde; yoktu bir daha ...