Kadın

“Adım, Kadın.” Adımı benden önce söylediler, kaderimi başkasının diline yazdılar. Susmayı edep, ağlamayı ayıp bildiler. Aynada gördüğüm yüzüm hep eksikti. Kadın olmak yük, insan olmak lükstü. Sevgi bir sözdü ama bana yasaktı, aşık olmak bile fazla görüldü. “Adım, Kadın.” Taşıdım suskunluğun mirasını, omzumda namusun ağırlığı. Sevdim diye küçüldüm, susmadım diye büyüdüm. “Anne” dediler, olamadım di...