Kalbim, Ey Divane

Adın, Aşkla Güneşin çocukları ağartırken sırtını dağların geceyi kanırtıp öpüşlerle süsle kalbimi ki senden başka kim, nasıl güpegündüz kılabilir geceyi ölürken bile hayatı koklar güz yaprakları sen söyledin diye hep aşka dair vurgun gövdelerini seğirte seğirte meydanlarda ve cehri adını kişneyecek kalbimin küheylanları ...