Kara Handikap

“Pencereden sızan sabahın ilk ışıkları odayı aydınlatırken içindeki karanlık koyulaşıyordu. Yanındaki ter kokulu vücuttan sıyrıldı kalktı, paramparçaydı. Parçaları nasıl tekrar bir araya getireceğini bilmiyordu. Sigarasının dumanı odada dağılırken tıslayarak uyuyan adama nefretle baktı.” * “Büyüleyici bir zehir herkesi uyuşturmuştu.” Korku… * “Kolları yana düştü, çıplak vücudu titriyordu, gözleri ...