Kara Tilki

Dünyaya geldiği andan itibaren neredeyse nefes almaya bile üşenen, tembelliğe esir olan bir bedene uyum sağlayan ruhların yalnızlığı, asla bitmeyen bir şarkıyı andırıyordu. Zaman, insan için acımasız bir oyun perdesi gibiydi. Hayat, hiçbir gizlisi saklısı olmaksızın sahne alırken zaman perdesi açılır ve kapanırdı. O arada insan, ne yaşayacağını kendisinin seçme imkânı olmayan şeyler de yaşardı. Bu...