Kendime Sürgün

yüzümde kiralık bir tebessüm sırtımda başkalarının gökyüzü ben, kendime sürgün, ellere yurt ben, kendi kapısını hiç çalmamış yorgun misafir aynalarda aradığım kim, bulduğum kim hangi surete dokunsam, parmaklarımda yabancı bir iz kimin yasını tuttum bunca yıl, kimin kahkahasıyla çınladı göğsüm bilmiyorum... kendime giden yolları otlar bürüdü çoktan kendi sesim, kendi kuyumda boğuk bir yankı başkal...