Kir

“Bir masal yaşadım…Okuduğumdan büyük,kendimden büyük,hayattan bile büyük bir masal… Hep öyle sandım…Çünkü her dakikasında kendim bile kendime masal anlattım…Zaman geçti sonra…Ara ara gerçeğe uyandığımda,masalın kaybolma ihtimalini düşündükçe,olmayacak olana en olmayacak yerinden sarıldım…Önce tozlandım,sonra kirlendim,sonunda da kırıldım…Masalın sonunda evinin yolunu bulmuş herkes gibi yağmuru bek...