Koz

“Bir korkaktın ve hâlâ yaşıyordun.”   Ve onlar, gecenin kurşunlarla aydınlatıldığı “…Bin” şehrinde hayatı, savaşı, aşkı durdurarak bir oyun kurarlardı. Oyalanmadan yaşayamazlardı. Bu, onların hayata karşı KOZ’uydu.   Ve o zamanlar korkak değil de çocuk olan Azhar, korkmadan Yasemin’i severdi. Bu, onun aşka karşı KOZ’uydu.   “…Bin” ahalisi savaşın ortasında sevişir, güler, oynar, bir başka dilden ş...