Küçük Deli

Birisi kapı üstündeki küçük açıklıktan beni gözlüyordu. Hissiz, donuk ve sönük bakışlardı bunlar. Gözlerimi çevirip, sırtımı duvara döndüm. Demir ökçeli ayakkabıların çıkarttığı sesler uzaklaştı. Yaramazlık yapamayacağımı anlamış ve rahatlamıştı herhalde. Ah canının istediği gibi yürüyüp, istediği yere gidebiliyordu o. Acaba bütün bunların ne kadar kıymetli şeyler olduğunun farkında mıydı? Açık ha...