Küçülteç

Neyse ki “Küçülteç” Kısa! En uzunu bile... Ki yazıda ne kadar “geveze” olduğumu bilen bilir. Kısa; zira önce kendini, mademki ben bir başkası, aynı zamanda ötekini/diğerini dinleme çabası yani. Kapalı kapılarda çaresizce dinelmis kişinin açık kapılardan içeri sızma teşebbüsü yahut telaşı. Bilme arzusu; dünü, dünden öncesini... Bugünü; henüz yarın olmayan günü... Ve nihayetinde, hiçbir şey bilmediğ...