Kül Hatırı

kendimi sarmaladım eşiğe sundum  avuçlarımda yanaklarım  uzanarak göğsüme  terk edildiğim onca zamandan  sen diyemeyeceğim bir gerçekliği  suya verdim  çok yerinden bıçakladım  ağrıdı ağırlığınca zaman  tuttuğum ne kaldıysa  bırakmayı öğrendim