Lal Hançer

Sen; Ey gökyüzümün ortasındaki deniz! Sendin, sol yanıma düğümlenen Hüzünlü bir imge.   Ne yapsam da, sana çıkan bütün kıyılarım Ufalıp ufalıp küçülüyor. Ah! Ne de çok büyümüştü yalnızlığım. Artık “Nasıl anımsarsan, öyleyim işte”