Mirina Sar

Ne ji erdê ne jî ji ezman hawareke xêrê hebû. Di wê hewa sar de berf, wek ardê ku eleg bibe, dihat xwarê, bayê berfa erdê û ya dibarî li hev digerand û te digot gey hemû hêrs û xinca xwe ji Rustîyê reben digirt. Bager û bahozê, berf û baran di ser serê Rusti de wek ardelina as dirijand. Li havirdor û xwezayê de xênji dengê bayê hemû deng hatibn birrên û tenêbûna sevê, birçibûn û tirsa mirinê li n...