Muçi

"...İnsan, ruhunda bir lekeyle doğar. Çoğu gizler. Azı yapamaz. Daha da azı utanır bu durumdan. Alır eline süpürgeyi sürer üstüne lekenin. Çıkmaz. Çamaşır makinesine atar. Tüm deterjanları boşaltır. Geçmez. Tırnaklarıyla kazımaya başlar bu kez. Kabuk bağlamış bir yara değildir. Bilemez bunu. İşe yaramadığını anlar. Zımpara alır eline dümdüz olsun diye leke. Yine başarısız olur. “Ahmakça” davranır....