Müphem Uğultu

O dehşet günlerini tarif ederken, ‘Azamet gitti, kut’umuzu albıslar çaldı. Uğur yıldızımız söndü, fena karanlıkları sardı dört bir yanı. Düzen bozuldu, dirlik yitti. Kara pusatlarla biçildik, acun başımıza yıkıldı,’ derdi…   Kimi zaman bir dağ yamacında yankılanan eski bir hikâyede, kimi zaman kasabanın tozlu sokaklarında yankılanan hayalet bir fısıltıda… Adını koyamadığımız bir uğultu var içimizd...