Nur-i Cemal

“Daha önceleri sosyal yaşamda fazlaca hissedilmeyen sıkıyönetim, mengenelerini yavaş yavaş sıkıştırıyordu. Aynı günlerde ev baskınları artmıştı. Herkes gibi Cemal de evdeki dergi ve yayınları yaktı. Ama kitapları yakmak istemedi, bahçenin en atıl yerinde bir çukur kazdı. Kitapları birkaç kat naylona sardı. Çukura koyacağı sırada, kitaplar ona bir bebek gibi masum göründü. Yetişkinleri yetiştiren o...