Palyaço

Yalnız şunu bil ki, düzenin ilkeleri be­nim için işkencedir," dedim.

Kendini zorlayacaksın sinirlenmemeye; zayıflama kürüyle gerilip küçülmüş ağızlar gülümsemeye çabalayacak, damarları gergin boğazlardan haykırışlar değil, güzel sözler çıkacak. Halbuki bağırmak, rahatlamak demektir. Her şey içe atılır, komşular rahatsız olmasın diye susulur, yanlış bir neşeyle sorunun üzeri örtülür. Fakat bu uzun sürmez. Bir yaz akşamı kapalı panjurların arkasında otururken kıymetli tabaklar fırlatılır

Küvette ağlayan, terliklerine kahve damlayan o palyaçoyu düşün.

"Niçin o huzursuzluk, niçin o karanlıkta yalnız kalma özlemi ?"

“Ne çok kahvaltı etmiştik birlikte, üzgün ve neşeli, çabuk ve yavaş, sabah erken veya öğle üzeri, çok reçelli veya hiç reçelsiz…”