Payıma Düşen

İnsan, yaşamında hep bir tamamlanma cabasında, oysa tamam olduğumuz an öldüğümüz an, değil midir?  Bir limon ağacı düşleyelim; fidelemiş olsak, tam meyve vereceği zamanda biri gelir dallarını keser, bir yıl sonra bir başkası gövdeden keser gider, kökü yere bağlı olduğu sürece umut hep orada vardır, bir gün o ağaç meyve verecektir… Peki ya köküne kurtçuklar dadanır ise; yavaş, yavaş çürür ve tükeni...