Şakir

Sabaha yakındı. Gözümden akan yaşlar mendilimi ıslatmıştı. İşte tam bu sıra yanıma gelen Şakir, göğsüme uzanıp kalbini kalbime vererek başını kaldırıp gözlerime baktı. Gözlerimi görünce o boncuk gözleriyle anlatmaya başladı: “Ben senin dert ortağınım baba. Kalbin çok hızlı çarpıyor, ne olur çok üzülme. Biliyorum, derdin büyük, acın fazla; yaran derin, sıkıntın çok. Derdini açacak, sıkıntını payla...