Sen ve Ben

SEN ve BEN yalnızdık... Sonu gelmeyen bir yeşil yolda yan yana yürüyorduk... Vücudumun bir tarafı senin ateşinle sıcaktı... Öteki tarafı buz gibi soğumuş¬tu. “SEN ve BEN... Başka kimse yok ve olmayacak değil mi Leylâ?” dedin. “SEN ve BEN... Bedi Muammer, başka hiç kim¬se yok ve olmayacak.” Yeşil yolda gözlerinin yeşili büsbütün daha parlaktı. Kolunu belime doladın... Vücudum, ortadan bölünüyor san...