Sessiz Hasan

“... Bu sorular midesini bulandırıyordu. Bulantısıyla birlikte soruları da çoğaldı. Peki, ben nereliyimdir acaba? Neresidir benim ellerim, gözlerim, ayaklarım, ruhum? Konuştuklarım, kafamın içindekiler nerelidir? Nerelidir acaba öfkem? Acınası ve heybetli hiçliğimin toprağı, suyu, eti, kemiği neresidir?  Sanki bütün bilinmeyenlerden yapılmış bir heykel gibiydi. ... Gözlerini arabanın içine çevirdi...