Soluk Bir An

Dikiz aynasından Esra’yı görebiliyordu gerçi. Gevşemiş, sessizleşmiş, yorgunluğun çöktüğü yüzüyle farklı bir güzellik kuşanmıştı (insanı  yanına kıvrılmaya, sarılıp uyumaya çağıran bir güzellik); başını cama  dayayıp şehrin gece manzarasına bakarak kim bilir ne düşünüyor,  kimi düşlüyordu. Olmayacak şeyler yapmaya hazır görünüyordu.  Epeydir arayıp sormadığı birini arayabilir, ertesi gün pişman ol...