Sükut

Ben abdest aldığım her suda seni tattım Hem gönül yangınım sendin Yine o yangını söndüren su da sen Ben her kuyuya baktığım su da Ne Yusuf’u görebildim Ne de kendimi Kuyuya attığım taşın dibi de sendin durulmadan önce Her defa dalgalanmasından sonra ki durulması da sen.