Tahta Bavul

Ey koca şehri çocukluğumun, Tokyo’su, Londra’sı, Paris’i... Sana yine bakmak varmış, Tam otuzbeş yıl sonra buradan, Dünyayı gören bu yorgun gözlerimle... Kime ne diyeyim şimdi senin için; En iyisi, bırak beni çocukluğuma gideyim, Elimde tahta bavulumla, Yeniden sana buradan bakmak için...