Turkuaz Martı

Gözlerimi aniden açtım. İşte karşımdaydı. Yirmi beş yaşındaydı. Gözleri firuze taşı gibi parlak ve canlıydı. Güneş yanığı cildi, onu en son gördüğüm gibiydi. “Merhaba,” dedi. Sesini hâlâ çok iyi kullanıyordu. Tıpkı bir aktör gibi. Kalbim, bağından kurtulmaya çalışan bir yılkı atı gibi göğüs kafesimi delip geçmek istiyordu. “Merhaba.” dedim. Ben de henüz yirmi yaşımdaydım. Ayağa kalkarken kucağımda...