Ve de ki

“Yüce Tanrım!” diye haykırdı Klapaucius. “Grunçonlar nereye gitti? Ya favori antialerjiklerim? O narin akneler nereye gitti?” “Artık yok oldular ve bir daha var olmayacaklar,” dedi makine, sakin bir tonda. “Eğer doğrudan hiçlik yaratsaydım, her şey, Trurl, gökler, Evren, sen ve ben dahil her şey bir çırpıda yok olacaktı. Bu durumda da benim, verimli ve yetenekli bir makine olduğumu kim kime itiraf...