Yaşayan Ölüler

Tahtım da tacım da artık bana lazım değildir. Bu ihtişam dolu saray, üzerinde oturduğum som altından taht... Ölümsüzlük sihrini bu tükeniş ve silinişin pençesinden kurtaramayacağım bir sarayda arayamam. Öyle bir saraya gidiyorum ki başlangıcı ölüm, bitişi yok... “Yok” ki içinde bir tek “var” taşımaz... “Yok” ki sonsuzlukla paralel. Gidiyorum. O’nu bulmaya gidiyorum. Bu gidiş, varmanın arefesidir.